Ο ηθοποιός... Frank Sinatra {του Αθανάσιου Αθάνατου}

 

100 +5 χρόνια συμπληρώνονται απ’ τη γέννηση του Frank Sinatra, ενός πολύπλευρου ταλέντου. Ξεκίνησε την πορεία του στη δεκαετία του ’30 με απώτερο σκοπό να γίνει αστέρι του τραγουδιού, κάτι το οποίο το κατάφερε με τον καλύτερο τρόπο – όχι χωρίς βοήθεια. Γρήγορα όμως εκδήλωσε ενδιαφέρον και για την υποκριτική, προφανώς για να συμπληρώσει την εικόνα του «entertainer» {διασκεδαστή} η οποία θα έκανε καλό στην καριέρα του.

Πρώτη του εμφάνιση στο πανί έγινε το 1935 στην ταινία ‘Major Bowes Amateur Theatre of the Air’, στην οποία εμφανίζεται ως τραγουδιστής με τους  The Hoboken Four, πριν ακολουθήσει solo καριέρα. Τα επόμενα χρόνια θα κάνει αρκετές ανάλογες εμφανίσεις {cameo} ως ερμηνευτής, καθώς επίσης και ως αστέρι της show business.

Τραγουδιστή υποδύεται και στην ταινία η οποία θεωρείται ως πρώτη του – ‘Higher and Higher’ {γυρίστηκε το 1943 και προβλήθηκε την Πρωτοχρονιά του ‘44}. Πρωταγωνιστούν οι Michèle Morgan & Jack Haley.

 

Στην 2^η κιόλας ταινία ‘Step Lively’ που προβάλλεται την ίδια χρονιά, πρωταγωνιστεί σε μια διασκευή του θεατρικού ‘Room Service’, το οποίο είναι remake του ομώνυμου {1938} με τους Marx Brothers.

Χαρακτηριστικές Κινηματογραφικές του στιγμές είναι ...

‘Anchors Aweigh’ {1945} musical με τον Gene Kelly και την Kathryn Grayson’ εξαιρετική χημεία με τον μεγάλο χορευτή, τον οποίο «συναγωνίζεται» στην τέχνη του.

 

Την ίδια χρονιά παίζει και στην μικρού μήκους ‘The House I Live In’, με μήνυμα υπέρ της φυλετικής και θρησκευτικής διαφορετικότητας’ το ομώνυμο τραγούδι έγινε κλασικό και η ταινία έχει χαρακτηριστεί απ’ την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου {Library of Congress} ως πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική !

‘On the Town’ {1949} musical με τον Gene Kelly, ο οποίος σκηνοθετεί επίσης με τον Stanley Donen’ διασκευή κι αυτό θεατρικού του Broadway.

‘From Here to Eternity’ {1953} του Fred Zinnemann, με τους Burt Lancaster, Montgomery Clift, Deborah Kerr, Donna Reed, Ernest Borgnine. Βασίστηκε στην ομώνυμη νουβέλα η οποία ασκούσε κριτική όσον αφορά στις συνθήκες διαβίωσης που επικρατούσε στα στρατόπεδα.

Το 1952 ο Sinatra βρισκόταν στο ναδίρ της καριέρας του’ είχε διακοπεί το συμβόλαιο του ως τραγουδιστή {MGM} και της τηλεόρασης λόγω χαμηλής θεαματικότητας {CBS} - δεν είχε καν ατζέντη. Η μεγάλη του ευκαιρία να επανέλθει στο προσκήνιο ήταν ο ρόλος του Αμερικανο-Ιταλού στρατιώτη. Πίεσε έντονα τον Harry Cohn – θρυλικό διευθυντή της Columbia – και πρότεινε, παρόλη την εν γένει εγωϊστική συμπεριφορά που τον διακατείχε, τη χαμηλότερη αμοιβή. Έντονη φημολογία δημιουργήθηκε λόγω της σχέσης που διατηρούσε ο Sinatra με την Mafia’ θεωρήθηκε ότι οι πιέσεις που ασκήθηκαν ήταν ανάλογες μ’ αυτές που παρουσίασε ο Mario Puzo στην νουβέλα του ‘The Godfather’ {1969} η οποία μεταφέρθηκε λίγο αργότερα στον κινηματογράφο και τον έκανε έξαλλο τότε, απειλώντας κιόλας τη σωματική του ακεραιότητα. Η επικρατέστερη εκδοχή είναι πως η Ava Gardner – η τότε γυναίκα του – πίεσε έμμεσα μέσω της γυναίκας του Cohn, ο οποίος με βαριά καρδιά δέχτηκε να γίνει ένα δοκιμαστικό. Ο πρώτος που είχε προταθεί για τον ρόλο ήταν ο Eli Wallach, ο οποίος παραιτήθηκε όμως για να παίξει στο θέατρο. Η ταινία τελικά προτάθηκε για 13 Oscar - κέρδισε τα 8 - ανάμεσα σ’ αυτά και το Β’ Ανδρικού Ρόλου για τον Sinatra, ο οποίος έδειξε για πρώτη φορά τόσο έντονα το υποκριτικό του ταλέντο μέσω της δραματικής του ερμηνείας’ κέρδισε επίσης τη Χρυσή Σφαίρα { Golden Globe}. Η επιτυχία αυτή απογείωσε την καριέρα του όχι μόνο στην μεγάλη οθόνη αλλά κυρίως «έθρεψε» την μετέπειτα πορεία του ως μουσικού ερμηνευτή’ ήταν στην καλύτερη στιγμή του.

‘Suddenly’ {1954}, πολιτικό noir’ είναι απ’ τα λεγόμενα public domain {χωρίς δικαιώματα}. Αποφασισμένοι «σκληροί» τύποι κάνουν κατάληψη σε σπίτι μιας μικρής επαρχιακής πόλης, κρατώντας ομήρους. Σχεδιάζουν να δολοφονήσουν τον Πρόεδρο των U.S.A – εξ αποστάσεως με τουφέκι – όταν το τρένο στο οποίο επιβαίνει θα κάνει στάση στον σταθμό. Ο Sinatra παίζει εξαίσια τον ρόλο του αδικημένου, με απωθημένα, τύπου ο οποίος προφανώς αισθάνεται ότι έχει μεγαλύτερο μερίδιο απ’ τη ζωή. Στην εποχή της μεταπολεμικής ευημερίας, κάνει κατανοητό ότι δεν έχουν όλοι ίσες ευκαιρίες στο Αμερικανικό όνειρο. Η ταινία αποδείχτηκε προφητική, καθώς 6 χρόνια μετά δολοφονήθηκε με τον ίδιο τρόπο ο J.F.Kennedy, πολιτικό τον οποίο υποστήριξε και βοήθησε στην εκλογή του. Μάλιστα υπήρξε η υπόνοια ότι ο δολοφόνος του επηρρεάστηκε απ’ την προβολή της συγκεκριμένης ταινίας.

‘The Man with the Golden Arm’ {1955} του Otto Preminger, με την Eleanor Parker & την Kim Novak’ βασισμένο σε νουβέλα. Μια υπέροχη κοινωνική ταινία του σπουδαίου δημιουργού, που δημιουργεί το κατάλληλο δραματικό κλίμα και η καλύτερη στιγμή του ηθοποιού Sinatra, που ήταν υποψήφιος για  Oscar Α’ Ανδρικού Ρόλου, καθώς για BAFTA και NYFCC. 

Θίγει για πρώτη φορά το θέμα των ναρκωτικών αλλά και γενικότερα της κοινωνικής εξάρτησης μέσα από ένα πλέγμα χαρακτήρων μιας γειτονιάς. Το σενάριο είχε δωθεί επίσης την ίδια περίοδο στον Marlon Brando, με τον οποίο είχε μια κόντρα διότι του είχε «πάρει» ρόλο σε άλλη ταινία την προηγούμενη χρονιά. Για να μπορέσει να αποδώσει καλύτερα τον χαρακτήρα, πέρασε χρόνο σε κλινικές αποτοξίνωσης και έμαθε να παίζει drum καθώς απαιτούσε ο ρόλος του.

 

‘Guys and Dolls’ {1955} musical του Joseph L. Mankiewicz, με τους Marlon Brando, Jean Simmons. Επανέρχεται σε γνώριμα μονοπάτια με μια καθ' όλα επιτυχημένη ανάλαφρη μουσική ταινία, 2.5 ωρών, που είχε μεγάλη κερδοφορία και πολύ καλές κριτικές. Δυο τζογαδόροι στα τέλη των ‘40s προσπαθούν να «αποπλανήσουν» μια Αδελφή του Ελέους’ παρόλη την τεταμένη σχέση του με τον Brando – που του «πήρε» κι εδώ τον ρόλο – δημιουργούν το απαραίτητο δίδυμο, μιας και ο Gene Kelly δεν ήταν διαθέσιμος λόγω συμβολαίου μ’ άλλη εταιρεία.

‘High Society’ {1956} με τους Bing Crosby, Grace Kelly. Μουσική κωμωδία στην οποία έχει την ευκαιρία να παίξει μαζί με το ίνδαλμά του τον πετυχημένο – και με  Oscar Α’ Ανδρικού Ρόλου – crooner που υπήρξε πρότυπό του στα πρώτα του βήματα, καθώς και στην τελευταία ταινία της μετέπειτα Πριγκήπισσας του Monaco.

‘Around the World in 80 Days’{1956}’βασισμένη στο βιβλίο του Jules Verne, κάνει μια  εμφάνιση {cameo} ως πιανίστας ενός saloon.

‘Pal Joey’ {1957} με την Rita Hayworth & την Kim Novak. Μια μουσική ταινία βασισμένη στο ομώνυμο έργο του 1940 – με ευτυχέστερο όμως τέλος - ανάμεσα σε δυο υπέροχες κυρίες’ ερμηνεύει, ουσιαστικά, τον εαυτό του ως τραγουδιστή που έχει όνειρο να κάνει ένα δικό του club. Ενδιαφέρον είχε δείξει για το έργο και ο Billy Wilder, προτιμώντας όμως – συμπτωματικά πάλι «μπροστά» του – τον Marlon Brando. Εδώ εμφανίζεται αποκλειστικά ως ο γοητευτικός star & ο απόλυτος entertainer, κερδίζοντας τη Χρυσή Σφαίρα {Golden Globe}.

‘Can-Can’ {1960} musical με τους Shirley MacLaine, Maurice Chevalier και Louis Jourdan. Η πρώτη του ταινία στην οποία πληρώθηκε επιπλέον με ποσοστά επί των κερδών. Λεπτομέρεια, η επίσκεψη στα γυρίσματα του Σοβιετικού Ηγέτη Νικίτα Χρουστσόφ { Никита Хрущёв}, που χαρακτήρισε την ταινία διεφθαρμένη και πορνογραφική.

‘Ocean's 11’ {1960} του Lewis Milestone, με τους Dean Martin, Peter Lawford, Sammy Davis Jr., Joey Bishop, Angie Dickinson, Akim Tamiroff, Richard Conte. Η ταινία άφησε εποχή, λόγω της πληθώρας των συμμετεχόντων, της λάμψης αλλά κυρίως λόγω της γενικότερης ατμόσφαιρας που επικρατούσε στο μεταίχμιο των δυο δεκαετιών. Η υπόθεση είναι η ταυτόχρονη ληστεία των casino του Las Vegas από μια ομάδα παλιών συμπολεμιστών. Έχουμε την εμφάνιση των περισσότερων της περίφημης Rat Pack – για την ακρίβεια της 2^ης ομάδας, μιας και η πρώτη είχε σχηματιστεί νωρίτερα με Αρχηγό τον Humphrey Bogart’ ένα cameo κάνει και η «mascot» της παρέας Shirley MacLaine. Το 2001 έγινε το remake της ταινίας με μεγάλη επιτυχία και απέκτησε συνέχειες.

‘The Manchurian Candidate’ {1962} πολιτικό θρίλερ του John Frankenheimer, με τους Laurence Harvey, Janet Leigh, Angela Lansbury. Ψυχροπολεμική ταινία η οποία βγήκε στις αίθουσες στην καρδιά της Κρίσης της Κούβας τον Οκτώβριο εκείνης της χρονιάς. Θεωρείται ως μια απ’ τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών και πολιτιστική κληρονομιά για τους Αμερικανούς. Το 2004 γυρίστηκε το remake στο οποίο συμπαραγωγός ήταν η κόρη του Tina. 

‘None but the Brave’ {1965}, η μοναδική που σκηνοθέτησε ο ίδιος !

Εμπνευσμένος ο τίτλος από ποίημα του John Dryden, κάνει επίσης την παραγωγή - απ’ τις 9 συνολικά στην καριέρα του - με την ‘Artanis’ {το επίθετό του διαβάζοντας το ανάποδα} στην 1^η Αμερικανο-Ιαπωνική συνεργασία, καθώς επίσης για πρώτη φορά προτείνεται να μιλήσουν οι Ιάπωνες ηθοποιοί την μητρική τους γλώσσα, αντίθετα με την ως τότε πρακτική των studio που επέβαλλαν αποκλειστικά την Αγγλική. Η ομώνυμη ταινία του 1928 – η οποία σήμερα θεωρείται «χαμένη» - προφανώς επηρρέασε αυτήν την καθαρά αντιπολεμική ταινία, στην οποία παίζει και ο ξάδελφος του Richard. Λεπτομέρεια απ’ τα γυρίσματα αποτελεί το παραλίγο θανατηφόρο ατύχημα που είχε στις ακτές της Hawaii, όπου τον έσωσε ο συμπρωταγωνιστής του Brad Dexter από βέβαιο πνιγμό.

   

 

‘The Detective’ {1968}, νεο Noir του Gordon Douglas βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του 1966’ συμπρωταγωνιστούν οι Lee Remick, Jacqueline Bisset, Robert Duvall. Το 1979 ο συγγραφέας Roderick Thorp έγραψε τη συνέχεια με την ονομασία «Nothing Lasts Forever» και το 1988 προτάθηκε για την κινηματογραφική του μεταφορά με κάποιες αλλαγές στα ονόματα και στην ιστορία. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος προτάθηκε πάλι στον Sinatra, ο οποίος όμως τον απέρριψε προφανώς λόγω ηλικίας - είχε περάσει τα 70’ τελικά η ταινία, έπειτα από διαδοχικές απορρίψεις και άλλων, βγήκε ως ‘Die Hard’ με τον Bruce Willis, ο οποίος συμπτωματικά είχε κάνει την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο στην τελευταία ταινία που ήταν πρωταγωνιστής και παραγωγός ο  Sinatra – ‘The First Deadly Sin’ {1980} !

‘Lady in Cement’ {1968}’ νεο Noir του Gordon Douglas, με τους Raquel Welch, Richard Conte’ sequel του ‘Tony Rome’ {1967} στο οποίο πρωταγωνιστούσε πάλι ο ίδιος.

Συνολικά έχει παίξει 5 φορές τον εαυτό του και έχει κάνει 5 cameo, χώρια τα «περάσματά» του στα πρώτα χρόνια ως τραγουδιστής’ τελευταία του εμφάνιση στο ‘Cannonball Run II’ {1984} & στο ‘Who Framed Roger Rabbit’ {1988} ακούγεται η φωνή του στο ‘Witchcraft’ του 1957 μέσω του Σπαθιού, ενός κινούμενου σχεδίου. Έχει αναφερθεί ως χαρακτήρας σε 4 ταινίες.. ‘The Rat Pack’ {1998}, ‘Stealing Sinatra’ {2003}, ‘The Night We Called It a Day’ {2003}, ‘My Way’ {2012}. Υπάρχει και μια παραγωγή που ετοιμάζεται απ’ τον Martin Scorsese !

{σημ. 2020 – τελικά η Οικογένεια του Sinatra δεν έδωσε τη συγκατάθεσή της φοβούμενη πως η ταινία θα μπορούσε να γίνει περισσότερο «αποκαλυπτική» από όσο θα ήθελαν, με αποτέλεσμα το 2017 να εγκαταλειφθεί αυτό το σχέδιο}

 

Ο Frank Sinatra μπορεί να έμεινε, δικαίως, ως η «Φωνή» και η καριέρα του ως τραγουδιστή σίγουρα επισκιάζει αυτή του ηθοποιού. Παρόλα αυτά άφησε το στίγμα του στην υποκριτική τέχνη και το χώρο του θεάματος με την καταλυτική του παρουσία.

* το κειμενο γραφτηκε  & πρωτοδημοσιευτηκε,

 επ' ευκαιρια της συμπληρωσης των "100" χρονων απο τη γεννηση του !

" May you live to be 100

 and may the last voice you hear be mine " 

[Frank Sinatra]