Το περιθώριο, το αποκούμπι μου
είναι οι ράγες, που μονάχη μου βαδίζω
κόντρα στο ρεύμα, ζωή ατίθαση
πατάω στο σήμερα και δεν ελπίζω
Είμαι ασυμβίβαστη κι έτσι πορεύτηκα
σ' όλον τον βίο μου, μια rock σκιά
δεν ζω στο φως, γιατί σε μένανε
μόνο ανήκω αληθινά
Τα μαύρα ρούχα μου, δεν είναι πένθιμα
κλισέ και δήθεν, τα προσπερνώ
θέλω ό,τι μπορώ και κάνω ό,τι θελήσω
μεγάλωσα όμορφα και δε γερνώ
Δρόμοι παράλληλοι, σε μένα ανοίχτηκαν
αγριοπούλι στην Εθνική
μόνο η αλήθεια μου, αυτή με κράτησε
σκαμμένη, δύσβατη και υπερήφανη
Είμαι ασυμβίβαστη γιατί το διάλεξα
να ζήσω αντίθετα και δυνατή
μια φυσαρμόνικα, ήχος ψυχής
όλη η ύπαρξη και η πνοή
* αφιερωμενο σε μια ιδιαιτερη μορφη, την Γιώτα Γιάννα
& εμπνευσμενο απο λογια που ειπωθηκαν απ' την ιδια !!
~ Θεσσαλονικη, 3 Αυγ. 2016 !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου