Θέλω να
γράψω για την Άνοιξη' μα πως να ξεκινήσω... με τα πουλάκια και με τη φύση
ολάνθιστη; Άνοιγμα του καιρού κι όλα γίνονται συμβολικά. Η ελπίδα έμεινε στο
κουτί της Πανδώρας κι από τότε ο καθείς φτιάχνει τη δική του παραμυθία, το κάτι
τις που θα τον κρατήσει με ζωντανή σκέψη άλλη μια μέρα. Κύκλος αέναος η γέννηση
κι ο θάνατος, και αν δεν υπήρχε ο δεύτερος η ζωή δε θ' αποκτούσε νόημα - ο χειμώνας μας είναι απαραίτητος, να μας
θυμίζει πως όλοι είμαστε μέρη μιας συμπαντικής ανακύκλησης.
Ο χρόνος
είναι σχετικός, τον ορίζουμε όπως εμείς νομίζουμε. Η Άνοιξη αφετηρία αυτού του
κύκλου αποτελεί για μένα μια καινούρια αρχή, η δική μου Πρωτοχρονιά, απολογισμός
και ανανέωση. Νέα και παλαιά οράματα πάλι σχηματίζονται μπροστά μου, παίρνουν
μορφή ονειροπόλησης και γίνονται οδηγός και στήριγμα. Δημιουργία που γεννιέται
για να διανύσει μια μοναδική πορεία - θνησιγενή - μ' ένα άρωμα στίγματος στο
τέλος της.
Καλή χρονιά
το λοιπόν... το Όραμα & η Ουτοπία ο μόνος ρεαλισμός !
* Θεσσαλονίκη, 20 Μαρτ. 2015 !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου