Σαν το νησί που γύρω του
κυκλώνει το νερό
με διακατέχει με κινεί
το πάθος μου το φοβερό
Σαν το πουλί γοργόφτερο
που σκίζει τους αέρες
ξορκίζω όλα τα λάθη μου
μαραίνω τις φοβέρες
Τα ύδατα τα πρακτικά
ποτές μου δε ρουφάω
σαν Δον Κιχώτης τ' αψηφώ
τους μύλους πολεμάω
Το κράμα αυτό το δυνατό
ρομαντισμού και τρέλας
μες το καζάνι του μυαλού
παρασκευάζω
το χύνω στο καλούπι μου
το ιδιόρρυθμο σκεύος
στο ψεύτικο το γύρω μας
παρουσιάζω
*1 οι στιχοι γραφτηκαν τον Ιουλ. του 2011 !
*2 η Φωτο ειναι του γραφοντος ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου